تفاوت “قصور پزشکی” و “تقصیر پزشکی” در این است که در “تقصیر ” نوعی عمد نهفته است و اراده قبلی در آن دخالت دارد؛ اما در “قصور ” نوعی غفلت وجود دارد که از روی سهو اتفاق میافتد. تقصیر پزشکی ماما مصادیقی دارد که بیاحتیاطی، بیمبالاتی، نبود مهارت و رعایت
بر اساس ماده 3 قانون مربوط به مقرر های امور دارویی و پزشکی و مواد خوردنی و آشامیدنی مصوب سال 1334: «هر فردی با عدم داشتن پروانه رسمی پزشکی، داروسازی، دندانپزشکی به فنون مزبور اشتغال ورزد یا با عدم دریافت پروانه از وزارت بهداری اقدام به تاسیس یکی از موسسه های پزشکی مطرح
حق بر سلامتی یکی از مهمترین و بنیادیترین حقوق هر انسان به شمار می رود، بنابراین نمیتوان از اهمیت نظام حاکم بر حقوق سلامت و علیالخصوص بخش پزشکی و دارویی غافل شد. توجه دولتمردان و واضعان قوانین و مقررات نظام پزشکی و دارویی میتواند نقش مهمی در بهبود سطح سلامت جامعه و امنیت شغلی گروه های پزشکی و پیراپزشکی ایفا نماید. در نظام حقوقی ایران در مواردی به مانند اصول موجود در قانون اساسی به موضوع حق بر سلامت اشاره و توجه شده است. همچنین قانون مربوط به مقررات امور پزشکی و دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی و …، همچنین آییننامه تأسیس و فعالیت مراکز پزشکی و دارویی نیز به طور عمیقتر به موضوع حقوق پزشکی و داروئی پرداخته اند.
مرکز تخصصی حامی متشکل از حقوقدانان و متخصصین خبره امور پزشکی و داروئی افتخار ارائه خدمات آموزشی و مشاوره های تخصصی در زمینه جرائم، تخلفات و حقوق پزشکی و داروئی برای بیماران، گروه های پزشکی و پیراپزشکی و شرکت های بیمه ای را دارد.
کلیه حقوق مادی و معنوی این وب سایت محفوظ می باشد.